“Of ge worst lust…”

Het was een vraag van een nabestaande tijdens het regelgesprek. Tegelijkertijd werd er een bord boerenkoolstamp met rookworst voor mijn neus gezet. “Onze pa hield daar ook zo van en daarom eten wij dat vandaag.” Ik protesteerde wat omdat ik vond dat ik het niet kon maken om als uitvaartverzorger maar mee te eten. Het antwoord was echter klip en klaar: “Luisteren gij en niet praten.”

Nog één keer samen eten!

Vader lag thuis opgebaard en ik stelde voor om dan ook maar bij hem te gaan zitten en het bordje daar leeg te eten. Goed idee, volgens de familie! Er vond een kleine volksverhuizing plaats achter de kamerschermen in de woonkamer en daar zaten ze dan; de nabestaanden. Zonder mij. Ik bleef aan de eettafel zitten, at netjes mijn bordje leeg en intussen vulde ik wat gegevens in op mijn formulier. Ik beken het direct. Het was een smoes van me want ik wilde de familieleden vooral laten beleven dat ze nog een keer samen bij pa konden eten. En daar hoor ik nou eenmaal niet bij.

Wat was het een mooi gezicht. Alle kinderen rondom vader, bord op schoot en er werd volop gekwebbeld over vroeger en over alle mooie momenten die ze met vader hadden beleefd. Zijn bijzondere karakter en de liefde voor zijn gezin kwamen uitgebreid aan bod.

Luisteren in plaats van praten!

Na de crematiedienst een paar dagen later waren de familieleden zeer verbaasd. Ze konden maar niet begrijpen hoe ik toch aan al die mooie anekdotes over vader kwam. Hoe ik het toch voor elkaar kreeg om pa zijn karakter zo precies te verwoorden want hij was exact zoals ik hem in de dienst had neergezet. “Tja’', zei ik gekscherend. “Of ge worst lust…” Ons mooie vak bestaat vaak uit luisteren in plaats van praten.

Wij wensen u voor 2018 veel mooie momenten in goede gezondheid, samen met uw dierbaren!

Uw internetbrowser is verouderd.

Voor een goede weergave is een recente versie van uw browser vereist. U kunt uw browser vernieuwen door de nieuwste versie te downloaden en te installeren.